1. Proces budowy konstrukcji wsporczej ze stali

1. Montaż i demontaż podpór stalowych

(1) Zgodnie z planem podpór stalowych, przed wykopaniem dołu fundamentowego, należy zaznaczyć położenie osi stalowej płaszczyzny podpór wokół dołu fundamentowego i dobrze ją wyznaczyć. Podczas budowy należy użyć dwóch teodolitów do kontroli osi podpór.

(2) Po wykopaniu powierzchni roboczej należy przyspawać trójkątny wspornik i wspornik od linii kontrolnej wysokości oznaczonej liniami tuszu na stalowych belkach pierścieniowych z betonu po trzech stronach dołu fundamentowego i zamontować stalowy wspornik;

(3) W zależności od rzeczywistych rozmiarów wykopu fundamentowego na miejscu należy przygotować niezbędne materiały podporowe i podkładowe, zmontować stalową podporę o zaprojektowanej długości i odczekać, aż powierzchnia robocza zostanie wykopana przed instalacją.

(4) Do montażu podpór (montowanych w wykopie fundamentowym) używa się dźwigu gąsienicowego o udźwigu 50 ton, a podpora jest wstępnie montowana na gruncie (w zależności od miejsca budowy); podczas budowy należy zadbać o to, aby drogi wokół wykopu fundamentowego były drożne, a ich szerokość nie była mniejsza niż 6 metrów;

(5) Środki obu końców podpory wyznacza się na stalowo-betonowej belce pierścieniowej, aby zapewnić naprężenie osi podpory, a następnie mierzy się rzeczywistą długość dwóch punktów styku. Cięcie i łączenie wykonuje się zgodnie z zmierzoną długością.

(6) Ze względu na długość podpory stalowej, kolumny są osadzane w wykopie, co wymaga zastosowania wsporników kolumn. Podczas wykopywania wykopu pod podporę, wykopuje się również wykop pod wspornik stalowy. Zazwyczaj wykop jest wykopywany do głębokości około 1.3 metra poniżej podpory. Wspornik stalowy jest instalowany w celu ułatwienia segmentowego montażu wspornika stalowego.

(7) Stalowa podpora jest wstępnie zmontowana do projektowanej długości, a następnie montowana segmentami zgodnie z kolejnością wykopów. Każdy segment stalowej podpory jest montowany najpierw w kierunku wschodnim i zachodnim, a następnie w kierunku południowym i północnym. Za pomocą 50-tonowego dźwigu gąsienicowego (lub koparki gąsienicowej) należy najpierw podnieść jedną sekcję, umieścić jeden koniec na krawędzi stalowej belki pierścieniowej z betonu, a drugi koniec na stalowym wsporniku kolumny. Po solidnym zamocowaniu, podnieść drugą sekcję i skręcić obie sekcje, aż do zmontowania całej stalowej podpory. Następnie połączyć pręty.

(8) Po podniesieniu i zmontowaniu stalowej podpory, najpierw należy przyłożyć naprężenie w kierunku wschodnim i zachodnim, a następnie w kierunku południowym i północnym. Na końcu umieszczono cztery 100-tonowe podnośniki hydrauliczne. Aby ułatwić budowę i zapewnić równomierną siłę podnoszenia, cztery podnośniki zabezpieczono razem za pomocą specjalnego wspornika. Ten wspornik umieszczono następnie na elastycznej głowicy. Po podłączeniu przewodu olejowego włączono pompę w celu wytworzenia naprężenia wstępnego. Po przyłożeniu naprężenia wstępnego włożono przekładkę w elastyczną głowicę i zabezpieczono ją spawaniem elektrycznym. Następnie spuszczono olej, zwolniono podnośniki i odwiązano liny nośne, kończąc montaż podpory. Podczas gdy podnośniki wywierały naprężenie wstępne, wartość naprężenia wstępnego została zapisana do wykorzystania w przyszłości. Naprężenie wstępne wynosiło około 400 kN na podporę, a naprężenie wstępne przyłożono w dwóch etapach.

Po pierwsze: każdą podporę poddano równomiernemu naprężeniu, wymagającemu wstępnego obciążenia wynoszącego około 100–150 kN, co zapewniło dokładne wyrównanie obu końców podpory z osadzoną w niej stalową płytą belki pierścieniowej ze stali i betonu.

Po drugie: Wszelkie szczeliny między końcami podpory a osadzoną w niej stalową blachą wieńca uszczelniono iniekcją zbrojeniową i głowicami prętów zbrojeniowych lub blachami stalowymi. Po osiągnięciu przez materiał iniekcyjny wytrzymałości C30, przykłada się drugą siłę osiową ściskającą wstępnie o wartości 300–400 kN. Dolną warstwę gruntu można wykopać dopiero po zatwierdzeniu montażu podpory. Zespół inspekcyjny musi monitorować zmiany siły osiowej podpory przez 24 godziny. Zazwyczaj montuje się urządzenie do pomiaru siły osiowej lub płytę naprężającą.

(9) Wszystkie części wymagające spawania elektrycznego powinny zapewniać połączenie o jednakowej wytrzymałości.

(10) Zgodnie z wymogami projektowymi, wykop powinien być wykonany zgodnie z zasadą najpierw podparcia, a dopiero potem wykopu. Po osiągnięciu przez betonową belkę wieńcową wytrzymałości projektowej, montuje się pierwszą stalową podporę. Po uformowaniu i sprężeniu systemu podpór można rozpocząć kolejny etap wykopu.

(11) Po zamontowaniu podpory stalowej wykonuje się wykop do wysokości 200 mm nad dnem wykopu fundamentowego, pozostawiając 200 mm gleby do ręcznego usunięcia, a jednocześnie wykonuje się warstwę amortyzującą z betonu.

(12) Koordynacja wykopów i montażu podpór stalowych: Po zakończeniu montażu podpór, na stalowej podporze podczas wykopów najpierw układa się (krzyżuje) skrzynkę podbudowy drogi, aby zapewnić, że skrzynka podbudowy drogi będzie 40 cm wyższa niż powierzchnia podparcia po podniesieniu. Podczas procesu wykopów, skrzynka podbudowy drogi jest podnoszona ponownie w dowolnym momencie, zgodnie z osiadaniem skrzynki podbudowy drogi, aby zapewnić, że skrzynka podbudowy drogi nie dotyka podpory i nie powoduje naprężeń. Wykopy i montaż podpór są ściśle powiązane. Należy przeprowadzać regularne kontrole i obserwacje w celu sprawdzenia i zaobserwowania rozluźnienia podpory, przemieszczenia zapory oporowej wykopu fundamentowego itp. W przypadku stwierdzenia jakichkolwiek problemów należy podjąć terminowe środki w celu zapewnienia bezpieczeństwa i niezawodności. 2. Demontaż podpór stalowych ① Zgodnie z wymogami rysunków projektowych: A. Zdjąć stalową podporę po osiągnięciu przez dolną płytę fundamentu głębokiego wykopu projektowanej wytrzymałości. B. Zdjąć stalową podporę i zalać główną ścianę konstrukcji i płytę górną. C. Przed wylaniem pasa transmisyjnego między płytą dolną a palem oporowym, szczelinę między konstrukcją główną a ścianą oporową należy wypełnić piaskiem do odpowiedniego położenia przed wylaniem. ② Najpierw należy ustawić rusztowanie z rur stalowych w punktach demontażu podpór. Robi się to na końcach każdej podpory, przy słupach słupowych oraz przy łączeniach podpór stalowych.

③ Zdejmij zaciski podporowe i inne części metalowe, używając cięcia gazowego.

④ Aby odciążyć podporę, na jej końcu umieszczono cztery 40-tonowe podnośniki hydrauliczne. Aby ułatwić budowę i zapewnić równomierną siłę podnoszenia, wykonano specjalny wspornik, który zabezpiecza cztery podnośniki i umieszcza je na końcu. Po podłączeniu przewodów olejowych można uruchomić pompę w celu naprężenia wstępnego. Po naprężeniu wstępnym stalowe kliny są natychmiast usuwane, aby zapobiec upadkowi stalowej podpory i obrażeniom pracowników budowlanych podczas transportu.

⑤ Po zakończeniu odciążania podpór, połączenie na końcu stalowej podpory zostaje przecięte, pozostawiając jeden koniec na rusztowaniu, a drugi koniec jest usuwany za pomocą dźwigu. Po usunięciu śrub kołnierzowych podpora jest podnoszona z wykopu fundamentowego. Ze względu na swoją długość, stalowa podpora musi być rozbierana na części. W zależności od placu budowy i innych warunków, maszyny do usuwania podpór są koordynowane przez dźwig wieżowy generalnego wykonawcy, z oddzielnym 16-tonowym dźwigiem samochodowym rozmieszczonym na zewnątrz wykopu fundamentowego.