Με βάση τους τέσσερις τύπους σκαλωσιάς που αναφέρθηκαν προηγουμένως (μονές, διπλές, πρόβολες, κρεμαστές), οι διπλές σκαλωσιές είναι γενικά οι πιο ανθεκτικές.

Εδώ γιατί:

• Η διπλή σκαλωσιά χρησιμοποιεί δύο ανεξάρτητες σειρές κάθετων προτύπων (στύλων) που συνδέονται με εγκάρσιες αντηρίδες, δημιουργώντας μια σταθερή, αυτοστηριζόμενη κατασκευή. Μπορεί να αντέξει βαριά φορτία από πέτρινη ή σκυρόδεμα τοιχοποιία, εργαλεία και εργάτες χωρίς να βασίζεται στον τοίχο του κτιρίου για κύρια στήριξη.

• Η ενιαία σκαλωσιά έχει μόνο μία σειρά προτύπων και βασίζεται σε δοκούς που εισάγονται στον τοίχο, καθιστώντας την πιο αδύναμη και ακατάλληλη για βαριά υλικά όπως η πέτρα.

• Οι σκαλωσιές με προβόλους έχουν περιορισμένη ικανότητα φορτίου επειδή η στήριξή τους προέρχεται από βελόνες που προεξέχουν από τον τοίχο ή το δάπεδο, δημιουργώντας σημεία μόχλευσης και τάσης.

• Οι κρεμαστές σκαλωσιές έχουν σχεδιαστεί για κάθετη πρόσβαση και όχι για βαριά φορτία· η αντοχή τους περιορίζεται από σχοινιά, βαρούλκα και αγκυρώσεις πάνω από το έδαφος.

Σημείωση: Στον ευρύτερο κατασκευαστικό κλάδο, άλλα συστήματα όπως οι σκαλωσιές cuplock ή ringlock είναι συχνά ισχυρότερα από τις παραδοσιακές διπλές σκαλωσιές για βαριά βιομηχανική χρήση. Αλλά αυστηρά μεταξύ των τεσσάρων κλασικών τύπων, οι διπλές σκαλωσιές είναι οι ισχυρότερες.